De eerste reis naar Londen die we dit jaar hebben gemaakt is uitstekend geslaagd. De heenreis met jongeren was een relatief zware reis met behoorlijk veel wind en grotendeels niet uit de goede hoek… De bemanning op de foto van links naar rechts: Douwe Bootsma (wachtleider), Justus de Boer, Sybo Gerritse, Tineke van der Pol, Maarten Stuurman (schipper), Thomas Teijken, Anna Walinga, Freerk Visserman (visserman), Annet Wassenaar, Jelger de Jong (wachtleider) en Baukje Djurrema. De aak heeft zich weer fantastisch gedragen en met haar robuuste bouw en zeewaardig ontwerp heeft ze alle opvarenden liefdevol omarmd. Hieronder een beknopt verslag van de jongerenreis.
Zondag 30 juni is het in de tuin van Pier een gezellige boel. Hartverwarmend om te zien hoeveel vrienden en familie ons uit komen zwaaien. De heenreis varen we met 11 bemanningsleden. Om 13:00 uur gooien we de trossen los en varen we met gehesen fok de Syl uit. Op het Heegermeer hijsen we de zeilen en de reis is begonnen. Een hele stoet volgschepen vaart mee tot het eind van de Fluessen, daarna zijn we op onszelf en zeilen we door tot aan het eind van de Morra. Daar gaat de motor aan en varen we naar Stavoren.
Na de sluis meren we af aan de remming en nemen we alle veiligheidsregels nog eens door en worden de zwemvesten op naam uitgegeven. Elk zwemvest heeft een Ocean Signal PLB3, een noodbaken dat via AIS en satelliet na activering noodsignalen en de GPS-positie uitzendt, waardoor de kans om gevonden te worden na overboord te zijn geslagen heel sterk wordt vergroot. Een fantastische aanvulling op de veiligheid, samen met een Epirb ter beschikking gesteld door Jugo Baya en Carla Hogeweg van Shiptron uit Enkhuizen.
We besluiten vanwege de weersverwachting via Enkhuizen en Durgerdam door het Noordzeekanaal te gaan. Uit maritieme historische data en logboeken weten we dat, nadat het Noordzeekanaal in 1876 werd geopend, de palingaken, wanneer het tegenzat op zee door bijvoorbeeld storm of mist, daar ook bij tijd en wijle gebruik van maakten.
Om 20:00 uur starten we met wachtlopen, ‘s nachts 3 uur op 3 uur af, overdag 4 uur op 4 uur af. We zeilen de krap bezeilde ‘Zuiderzee’ over en varen ‘s nachts door Amsterdam. Maandagochtend 1 juli toppen we de water- en dieseltanks op en om 07:30 uur zetten we zeil binnen de pieren van IJmuiden en wenden we de boeg naar het zuidwesten. De zee is woelig en de langsvarende loodsboot en windcats (onderhoudsschepen voor de windmolenparken) gooien daar nog wat forse golven doorheen…
Omdat de wind vanaf woensdag sterk toe zal gaan nemen, willen we zo snel mogelijk naar de Engelse kust om daarna aan de hoge wal verder te zeilen. De Nederlandse en Belgische kust zou het best bezeild zijn en tot de Maasvlakte is ze dat ook. Langs de Zeeuwse kust kruisen we de late avond in en als de stroom tegen gaat lopen worden we, terwijl we steeds hoog aan de wind met de boeg naar het zuidwesten zeilen, toch zo’n 7 mijl teruggezet. Iets wat je in moet calculeren, ankeren was in de hoge golven geen optie en Stellendam is met deze wind geen veilige aanloophaven (en meer mijlen omvaren dan we op deze manier verliezen).
Dinsdag 2 juli: Midden in de nacht begint de stroom weer mee te lopen en ruimt de wind wat in ons voordeel. Met een beetje hulp van de motor (Wiebe Mulder was er op de Korneliske Ykes rond 1930 ook blij mee) kunnen we hoogte pakkend langs de Zeeuwse banken onze route vervolgen. Met een toenemende wind en slecht zicht door de striemende regen minderen we ter hoogte van Vlissingen zeil, de vlagen kunnen we dan nog wel opvangen maar het lijkt niet minder te worden. We strijken de grote kluiver, met het grootzeil met één rif en de schoot wat gevierd, de fok strak in het blok en de motor een beetje bij, ‘overleven’ we de stijve bries en de regen goed. Vlissingen geeft op dit moment 20-28 knopen wind, op zee is het vaker 28 dan 20 knopen (een volle 6 Bft)…
In de ochtend neemt de westenwind wat af, de harmonische voorspelling die ik met het laatste beetje 4G dekking van Jugo doorkrijg voorspelt dat de wind rond 11:00 uur GMT naar NNO gaat en lekker zal toenemen. Dat is welkom, want we moeten de centrale shipping lane dwars van Oostende daarna nog oversteken en dan is het fijn dat de koers bezeild is en we vlot kunnen oversteken. Tot onze verrassing kleurt het water aan de Noordelijk horizon om 13:30 uur GMT donker en binnen een mum van tijd hebben we NNO 5 Bft in de zeilen.
Met een dikke 6 knopen over de grond raggen we tussen geankerde schepen door naar de shipping lane en dan ziet Douwe dat de bout uit de harp van de halshoek op de traveler van de kluiver aan het puntje van de kluiverboom er bijna uit ligt… Het is net de wisseling van de wacht, dus met zijn allen maken we een plan, gaan bijna voor de wind varen en door schoten, val en de stag strak te houden krijgen we de traveler naar achter zonder dat de kluiver klappert en zonder de bout en halshoek kwijt te raken.
Met de boel weer geklaard zeilen we de 10 mijl brede en drukke shipping lane dwars over. Door wat hulp van een grote tanker die netjes voor ons uitwijkt komen we, zonder voor andere schepen uit te hoeven wijken, aan de overkant. Na de shipping lane ligt Ramsgate nog 12 mijl zuid van ons, de wind zakt er helemaal uit en op de motor varen we de laatste mijlen en eten alweer een heerlijk avondmaal. Woensdag 3 juli om 00:40 uur Engelse tijd (GMT +1) meren we af aan het gastenponton in Ramsgate.
Deze oversteek was uitdagend en soms ruig met forse en onregelmatige golven door zeeën die door elkaar liepen. Niet elke maag was daartegen bestand maar dat is onderdeel van het spel van de zee… Ondanks dat zette iedereen zijn beste beentje voor en werd het een echte doorzetterstocht waarvoor alleen maar respect op zijn plaats is!
In Ramsgate hebben we, na een welverdiend oorlam bij aankomst, allemaal een goede nacht gemaakt. Diverse Nederlandse traditionele zeilschepen zoals de ‘Abel Tasman’ en ‘Bessie Ellen’ liggen om ons heen verwaaid, te wachten op beter weer om naar hun bestemming de ‘Fêtes Maritimes Brest 2024’ door te kunnen varen. In het kanaal staat 6-7 Bft uit het zuidwesten. Wij zijn blij dat we volgens plan in één keer hebben doorgezet naar Ramsgate en zo de depressie voor zijn geweest. Voor ons is Londen vanuit hier onder de hoge wal ook bij harde wind goed bereikbaar.
Woensdag 3 juli zeilen we met windkracht 4-6 Bft kruisend onder de hoge wal bij Margate op weg naar Queenborough en worden we op de foto gezet door de bemanning van de Warber uit Lemmer. Het is wel heel erg leuk om te kunnen zien hoe mooi we aan het zeilen zijn! Een echt cadeau als kers op de taart van een fantastische zeildag! Wat zorgt onze Korneliske Ykes II goed voor ons!
De jongerenreis is een groot genot! Leergierige doorzetters hebben we mee!
Donderdag 04 juli blijven we liggen in Queenborough om schoon schip te maken. We verkennen de pubs en eten in een bistro. Dan zijn we klaar voor de laatste etappe.
Vrijdag 05 juli: De laatste etappe van Queenborough naar Londen. We gooien stipt om 06:00 uur los, de buren waren ook netjes op tijd paraat. Op de Medway tuigen we op en dan kunnen we met een knik in de schoot over de banken in de Swatch de Thames Estuary invaren. Het regent maar met de lichte wind aan hogerwal glijden we met stroom mee met een knoopje of 5 de Theems op. We zien een nieuwsgierige zeehond en verderop steekt een bruinvisje zijn rug en vin een paar keer boven water.
Als we Holehaven Creek voorbij zijn strijken we de zeilen, de wind is dan tegen en er komen actieve buien over. Met dikke stroom mee varen we de Theems op en verandert het landschap van glooiende grasvelden met haagjes en wallen zich langzaam in de metropool en havenstad. Er is relatief weinig scheepvaart totdat we in het gebied van de Thames Clipper veerdiensten komen. We passeren de Thames Barrier terwijl het pijpenstelen regent. Dan varen we bij Greenwich het westelijk halfrond op en doemen de wolkenkrabbers van Canary Wharf en het City Centre op. Na de laatste bocht hebben we de Towerbridge en de Shard in zicht en bij het naderen van de Hermitage Community Moorings maakt de Thames Barge ‘Will’ los en staat James ons op te wachten. Jongerenreis geslaagd! Vanavond de Pub in en zaterdag wacht nog de Towerbridge, altijd een belevenis!
Zaterdag 06 juli: Met het team door de Towerbridge. De meeste bemanningsleden gaan in de loop van de ochtend de stad in voor musea en om te shoppen. Rond 15:00 uur moet iedereen terug zijn om mee te varen door de Towerbridge. De enige die we missen is Sybo, die kon even de deur niet uit…
De opening van de Towerbridge is altijd een belevenis. We hebben geboekt na de Driemastbark ARC Gloria. Die is alleen een beetje laat, dus als die terugkomt gaan wij door de brug heen naar de Upper Pool. Wel leuk dat we eerst door de brug mogen, voor de ARC is heel Colombiaans Londen uitgelopen, de kade hangt vol met vlaggen en er staan duizenden mensen de ARC Gloria, maar ook ons toe te juichen.
Na drie kwartier langs Dutch Mooring, Custom House, Old Billingsgate en de Belfast te varen gaan we weer terug door de brug. Kers op de taart voor de bemanning van deze eerste reis en oversteek van 2024! Iedereen bedankt die mee was en die dit mogelijk heeft gemaakt!
